سفارش تبلیغ
صبا
 
دوشنبه 96 خرداد 29 , ساعت 10:0 عصر

شرکت خودروسازی رنو یکی از کارمندان خود به نام «میشل بالتازارد» را بعد از 31 سال کار درآن شرکت اخراج کرد. این کارمند پس از آن اخراج شد که مسوولان شرکت وی را با یک قضیه جاسوسی شرکتی مرتبط دانستند.

 شرکت خودروسازی رنو یکی از کارمندان خود به نام «میشل بالتازارد» را بعد از 31 سال کار درآن شرکت اخراج کرد. این کارمند پس از آن اخراج شد که مسوولان شرکت وی را با یک قضیه جاسوسی شرکتی مرتبط دانستند.
هفته گذشته رنو اعلام کرد که ممکن است در این مورد اشتباه کرده باشد. آیا بیش از سه دهه خدمت به رنو نباید برای بالتازارد این مزیت را ایجاد کرده باشد که مورد شک قرار نگیرد؟ یا اینکه اساسا مفهوم وفاداری به محیط کار در محیط‌های کاری مدرن مفهومی‌از مد افتاده است؟
در اینجا به بررسی مشکل شرکت بزرگ رنو و به راه‌حل‌های بیان شده در این مورد اشاره می‌کنیم.
در ادامه چهار نظر متفاوت در مورد این مساله مطرح خواهد شد:
«تام پیترز» یک مدیر ارشد:
امروزه نیز وفاداری به همان میزان که در گذشته اهمیت داشته برای شرکت‌ها مهم است. بنا بر تعریف یک سازمان بر اساس اعتماد و روابط پایدار بنا می‌شود. امری که به طور کلی در مورد جامعه نیز صدق می‌کند. در اینجا سوال پیش روی ما یک مورد عملی است: شرکت رنو قبل از تصمیم‌گیری در مورد اخراج میشل چه میزان در مورد او تحقیق کرده بود؟
اعتقاد من این است که کارمندی که 31 سال برای شرکتی کار کرده نسبت به کارمندی که به عنوان مثال تنها سه سال در استخدام شرکت بوده باید بیشتر مورد اعتماد باشد و به عبارت دیگر مدت طولانی کار کردن برای یک شرکت باید برای فرد حداقل این نتیجه را داشته باشد که بیشتر مورد اعتماد واقع شود. با این وجود همه کسانی که ماجراهای پلیسی را دنبال می‌کنند می‌دانند که تا چه میزان شک و تردید در مورد پرونده‌هایی که بدون نتیجه مشخص بسته می‌شوند وجود دارد.
در آخر باید بگویم که وفاداری کارمندان از گذشته وجود داشته و در آینده نیز ادامه خواهد داشت. در مورد این مساله خاص نیز باید گفت که شرکت رنو در تصمیم‌گیری خود با عجله رفتار کرده است.
«دیوید آلریچ» پروفسور دانشکده میشیگان:
در مورد فوق کارمندان حق داشته‌اند. برخی از شرکت‌ها نیز تایید می‌کنند که کارکنان با گذشت زمان بیشتر از کار در یک شرکت نسبت به آن شرکت حسن‌نیت پیدا می‌کنند.
مدیرانی که وفاداری را تشویق می‌کنند، می‌خواهند که نه تنها کارمندانشان متعهد و درگیر با کارشان باشند بلکه کار به زندگی‌شان معنا دهد. البته این به معنای این نیست که کار کردن بلندمدت در یک شرکت باید به خودی خود به تایید یک کارمند منجر شود. بلکه شما باید فرصت لازم را در اختیار کارمندان قرار دهید تا تعهد و پایبندی خود را نشان دهند. وجود کارمندانی وفادار، باعث خلق مشتریانی وفادار نیز می‌شوند. همچنین کارکنان با تجربه به دلیل تکنیک‌ها وشایستگی‌های سازمانی‌شان به طور کلی بسیار سازنده‌تر هستند.
به طور کلی می‌توان گفت: وفاداری را نباید در ازای بهره‌وری کارکنان از دست داد.
«لیندا گراتون» پروفسور مدرسه کسب وکار لندن:
امروزه دیگر وفاداری به محیط کار به دلیل قراردادهای کوتاه مدت، برون سپاری، اتوماسیون و چند شغله بودن افراد وجود ندارد. با توجه به اینکه عمر کاری یک فرد ممکن است 50 سال به طول بیانجامد، واقعا کمتر کسی تمایل به گذراندن کل این زمان در یک شرکت دارد.
اعتماد در حال حاضر پایه اصلی رابطه بین کارکنان و کارفرمایان است و بدون اعتماد روابط به سادگی تبدیل به بده بستان‌های روزمره خواهند شد. در اینجا چالش اصلی که شرکت رنو با آن روبه‌رو است، تاثیر این رفتار شرکت بر بالتازارد نیست، بلکه چالش اصلی تاثیری است که این اتفاق بر دیگر کارکنان خواهد گذاشت در صورتی که تصور کنند رفتار صورت گرفته با بالتازارد غیرمنصفانه بوده است. بنابراین ممکن است از اعتماد کارمندان کاسته شود و به دنبال آن دیگر دارایی‌های سازمانی مانند همکاری‌ها وتعهدات نیز رو به افول گذارد.
«بینا کندولا» روانشناس:
در ادبیات روانشناسی، وفاداری و تعهد در رابطه با یکدیگر دیده می‌شوند و بیانگر میزان انرژی اضافه‌ای است که یک فرد ممکن است برای فرد دیگر یا برای یک سازمان صرف کند. انگیزه و تمایلی مضاعف برای ماندن در این رابطه و قبول ارزش‌های فرد دیگر یا سازمان منعکس‌کننده تعهد و وفاداری فرد است.
وفاداری از طریق حفظ تماس مداوم و همچنین احساس استقلال کارکنان تقویت می‌شود. محیط‌های کار ممکن است تغییر کرده باشند، اما وفاداری به محیط کار از بین نرفته است؛ چرا که پیوند‌های بین افراد بسیار قوی هستند.
با این حال، در مورد شرکت رنو می‌توان گفت که قطع رابطه با کارمند با سابقه‌شان به دلیل آن بوده است که این شرکت خودروساز احساس می‌کرده که ارزش‌های سازمانی‌اش نقض شده‌اند. اما این به آن معنی نیست که وفاداری در این شرکت مرده است.
 


چهارشنبه 93 تیر 25 , ساعت 9:46 صبح

در سال 1380 که کافی نت افق ناحیه سپاه زاهدان در کانون بسیج افتتاح شده بود یک پلاکارد زرد رنگ نصب بود که نوشته شده بود

در قرن 21 کسی که اینترنت بلد نباشد بی سواد است.


پنج شنبه 93 خرداد 1 , ساعت 1:5 صبح

مهارت های اصلی مطالعه: خواندن، یادداشت برداشتن و استفاده از مواد و مطالب
1ـ خواندن
یکی از ارزشمندترین مهارت هایی که دانشجویان باید بر آن احاطه پیدا کنند توانایی آموختن از طریق خواندن است. روشی که اغلب اشخاص از آن پیروی می کنند این است که از صفحه اول تا آخر مطلب را می خوانند و این روشی است که اغلب ما آن را از دوران کودکی فرا گرفته ایم. در برخی از موارد و موضوعات این بهترین کاری است که می توان کرد. اگر یک کتاب داستان و یا یک زندگی نامه را می خوانید، بهتر است که از ابتدا تا انتهای کتاب را بخوانید. اما باید دانست که این تنها طرز خواندن کتاب نیست و در اغلب موارد بهترین روش هم به شمار نمی آید. مثلاً خواندن یک روزنامه از اولین تا آخرین سطر بی مورد است. برای درس خواندن هم این روش درستی نیست. روش چهار بخشی که در ادامه مطالب توضیح داده ایم امکان انتخاب و روش دیگری در اختیار شما می گذارد.
توصیه اول: تدارک و آماده شدن
برای افزایش علم و اطلاع خود و نه برای آموختن بخوانید. اگر بتوانیم آنچه می خوانیم با آنچه در حال حاظر می دانیم به شکلی به هم ربط بدهیم و اگر بتوانیم آن چه را می خوانیم با موضوعاتی معنی دار ارتباط بدهیم، بهتر یاد می گیریم. با استفاده از یک دوره آماده سازی می توانید ذهن خود را برای کسب دانش جدید آماده کنید. ابتدا حدود سه دقیقه به این فکر کنید که در حال حاضر درباره موضوع مورد نظر چه می دانید. بعد فصل یا کتاب را ورق بزنید این مهارتی است که اغلب اشخاص دارند اما تحت تأثیر آموخته های دوران مدرسه آن را فراموش کرده اند. وقتی به کتاب خانه یا کتاب فروشی می روید. برای انتخاب کتاب مورد نظر آن را به اجمال ورق می زنید. چند کتاب را مرور اجمالی می کنید و بعد از میان آن ها یکی را انتخاب می کنید. تورّق کردن یکی از مهارت های مهم در خواندن است تنها در کتاب خانه یا کتابفروشی هم نیست که می توانید از این روش استفاده کنید. این کار تدارکی عالی برای مطالعه جدی است. با این کار، نظری اجمالی و کلّی درباره موضوع پیدا می کنید و بی آن که متوجه باشید ساختاری در شما ایجاد می شود که ذهن شما را برای یاد گیری آماده می سازد.

ادامه مطلب...

شنبه 91 اردیبهشت 30 , ساعت 11:25 صبح

چکیده:در این مقاله ابتدا دورکاری و دورکار تعریف می شود. سپس مزایای و معایب  سازمانی، فردی، اقتصادی و اجتماعی دورکاری بررسی می شود. در ادامه نیز به مشاغل مناسب و نامناسب دورکاری اشاره می گردد. تاریخچه دور کاری و شیوه های مختلف آن ، دیگر مطالب این مقاله را تشکیل می دهند.

مقدمه:دورکاری از سال های دور وجود داشته و با ورود فناوری اطلاعات ( اینترنت ، اینترانت و ... ) به عرصه زندگی بشر همزمان با آن دورکاری هم بطور چشمگیری توسعه یافته است. تاریخ دورکاری جدید مبتنی بر ابزارهای رایانه ای از سـال 1970 شروع شده است. دولت ها و شرکت های بزرگ صنعتی جهان که به دنبال افزایش بهره َوری و افزایش ارتقاء کیفیت زندگی کارکنان خود هستند، از این پدیده استقبال زیادی کرده و منافع زیادی را نصیب خود و کارکنانشان نموده اند. با این وجود متوسط دورکاری در جهان کمتر از 5 درصد و فقط در امریکا به علت وجود شرکت های رایانه ای که با فلسفه کاری آنها دورکاری ، تطابق زیادی دارد ، بیشتر است.

دورکاری در اروپا نیز از سال 1980  بدنبال شیوع بیکاری شروع شده است. پیش بینی می شود که در چند سال آینده، دورکاری به عنوان بخشی از گسترش اقتصاد جهانی شبکه ای و رشد وسیع سازمان ها به سرتاسر بخش ها و مشاغل دیگر سرایت کند. هم اکنون بسیاری از شرکت‌ها و سازمان های بزرگ دنیا از این رویکرد بهره می‌گیرند و یافته‌ها نشان می دهد که چه برای حال حاضر و چه برای آینده، موردتوجه جدی سازمان ها قرار گرفته است.

فلسفه وجودی دورکاری آوردن محل کار نزد کارکنان است. الگوهای سنتی روش کار، محل کار، زمان کار  و سازمان ها و نگرشهای کارفرماها  بدنبال پیشرفت سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات درحال گسست و پوست اندازی است. دریکی دو سال اخیر در سراسر جهان کاربران اینترنت افزایش خیره کننده ای داشته اند. در اواسط دهه آینده به احتمال زیاد این کاربران رشد میلیاردی خواهند نمود.

نمونه‌های عملی موفق دورکاری در اقصی نقاط جهان نشاندهنده عملی بودن استفاده از این مهم در کشور می‌باشد اهمیت پرداختن به این مقوله برای ما ایرانیان بسیار مهم است ، چرا که با توجه به وضعیت بزرگراهها و ترافیکی که در سطح شهرهای بزرگ‌مان وجود دارد ، با ایجاد تسهیلات و حتی پاداش و تشویقهایی می‌توان کارمندان را به انجام کار در محیط خانه و ارسال نتیجه به دفتر با استفاده از امکانات و تسهیلاتی که فناوری اطلاعات در اختیارمان قرار داده سوق می­داد . و از طرفی دیگر به علت وجود نیروی زیاد جوان بیکار در کشور نقش این نوع کار در ایجاد کار و استفاده از پتانسیل کاری آنها بسیار حائز اهمیت است .

دورکاری پیشینه و سابقه درخشانی در خیلی از کشورهای دنیا دارد. به نوعی که در آمریکا، فنلاند و خیلی از کشورهای اروپایی اجرا شده است. البته این طرح درآمریکا و فنلاند موفقیت قابل توجهی داشته است، با این تفاوت که شرایط دورکاری در این کشورها بدین گونه نیست که کارمند برود در خانه بنشیند و تحرکی نداشته باشد. بلکه کارمند ممکن است به ماموریت های اداری و فضاهای جغرافیایی خاصی برود، به شهرهای دیگر سفر کند و در عین حال کاری که به او محول شده را انجام دهد. اگر این کشورهـا در دورکـاری مـوفق بوده اند بدین علت است که آنها کارمـند دورکار را این گونه تلقی می کنند نه اینکه کارمند برود درون خانه اش بنشیند و کار اداری محوله را انجام بدهد.

اگر بخواهیم استناد قانونی برای دورکاری در کشورمان داشته باشیم در مواد36، 37 و 38 قانون خدمات کشوری به نوعی به دورکاری اشاره شده است و بر این موضوع تاکید شده که کارمند موظف است 44 ساعت کار را در هفته ارائه بدهد که می تواند بخشی از آن را خارج از محیط اداره انجام بدهد. این رفتار قانونی است و قانون خدمات کشوری هم این اجازه را داده که بخشی از کار کارمند در خارج از محیط اداره باشد. حالا این محیط می خواهد منزل باشد یا در هر فضای دیگری انجام بشود. هدف از ارایه آیین نامه دورکاری این بوده که باید بهره وری افزایش یابد. به عبارت بهتر هدف از آن چیزی که طراحی شده، افزایش بهره وری، انعطاف کاری و کاهش حجم رفت و آمد کارکنان بوده است.

تعریف دورکاری و دور کار

دورکاری، همان کار از راه دور یا کار در منزل است که به لاتین tele home working یا working tele یا telecommuting گفته می شود.

دورکاری روش انجام کاری است که به کارکنان اجازه می دهد تمام یا قسمتی از کارشان را خارج از محیط کاری انجام دهند یعنی افراد می توانند از خانه شان, از یک مرکزارتباط از راه دوردر نزدیکی خانه شان یا از محل کار دیگری وظایف کاریشان را انجام دهند (مجله کانکشنزسپتامبر 2004).

استفاده از رایانه و ارتباطات راه دور به منظور تغییر موقعیت جغرافیایی محل کار و انجام وظایف شغلی (کمیسیون اروپا).

شکلی از کار است که در محلی دورتر از اداره مرکزی با استفاده از تسهیلات ارتباطی انجام می شود. (ilo در سال 1990)

نوعی سازمان دهی، و ترتیباتی از انجام کار است که سازمان ها برای فرصت کار کارکنان در منزل یا مراکز کار از راه دور به وجود می آورند.

دورکاری  یک روش و سبک انجام کار است که سازمان ها می توانند با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات مانند خدمات ارتباطی رایانه ای(اکسترانت، اینترانت، اینترنت یا...) ، مودم، پست الکترونیکی، پیام های فوری (مسنجر)، موبایل، تلفن ثابت، فاکس و... ؛ به کارکنان اجازه می دهد تمام یا قسمتی از کارشان را خارج از محل سازمان یا شرکت خود انجام دهند.

آنچه از تعاریف بالا اثبات می شود این است که در واقع دو عامل باعث می شود تا ما بحث دور کاری را مطرح کنیم . یکی تولید و پیشرفت  ابزارها و نرم افزار های ارتباطی و اداری مانند کامپیوترها ، شبکه ها و نرم افزارهای ارتباطی و دیگری بوجود آمدن این نگرش که، کار کارمند مهم است نه حضورش.

دورکاری به معنای عدم حضور همیشگی در اداره نیست و گاهی لازم است افراد در ادارات نیز حضور داشته باشند.

در ایام دورکاری  سازمان ها می توانند به کارکنان خود چه در خانه یا هر کجای دیگر دسترسی داشته باشند. متقابلا کارکنان نیز قادرند با سازمان خود، ارتباط برقرار کنند.

در دورکاری، کارکنان برای انجام وظایف محوله، خانه خود را تبدیل به دفترکار می کنند. آنان با استفاده از ابزارهای نوین ارتباطی و بدون در نظر گرفتن فاصله فیزیکی خود با سازمان  ،وظایف محوله را انجام می دهند.

در دورکاری، دورکاران وظایف خود را به طور مستقل و بدون دخالت دیگران به صورت پاره وقت یا تمام وقت انجام می دهند. در دورکاری محل کار و ساعت کار کارکنان از انعطاف پذیری بالایی برخوردار است. این شیوه کاری در دهه 70 میلادی در پی مطالعات و تحقیقات jack niles ظهور نمود. امروزه دورکاری (teleworking) شیوه کاری رایج در بسیاری از کشورهای توسعه یافته دنیا محسوب می‌گردد.

دورکار به آن دسته از کارمندان  اطلاق می شود که بتوانند خدمات خود را به صورت خارج از محیط کاری و اداری از طریق فناوری ارتباطات و اطلاعات و ارتباطات رادیویی(مخابراتی)ارائه کنند به شرط آنکه آسیبی به کیفیت و کمیت کار وارد نشود.

ملزومات انجام کار مانند اسناد، نقشه ها، طرح ها، تجهیزات فنی و تخصصی و... توسط سازمان ذیربط برای وی پیش بینی و تامین می شود و در محل انجام دورکاری(منزل وی یا هر کجای دیگر) در اختیار او قرارداده می شود.

مزایای سیستم دورکاری:

عامل اصلی مطرح شدن بحث دور کاری در سازمانها ،  مزایا و منافعی است که این سیستم در ابعاد سازمانی ، فردی و جامعه  به ارمغان می آورد کـه در ذیل بطور اجمـالی به بخـشی از آنها می پردازیم.

کاهش چشم گیر هزینه های مختلف زمانی و مالی بخصوص هزینه های رفت و آمد

در صورتی که کارمند در دستگاه دولتی باشد از هزینه‌های محیط مانند آب ، برق ، تلفن ،تجهیزات ، فضا ، خدمات رفاهی ، ارتباطات و دیگر امکانات استفاده می‌کند که برای دولت هزینه‌های قابل توجهی را تحمیل می کند .

سازمان هایی که روش دورکاری را انتخاب می کنند، صرفه جویی های زیادی در مصرف هزینه های مزبور خواهند داشت. بنابراین، دور کاری سازمان ها قادر می سازد تا در هزینه های خود صرفه جویی شایانی نمایند.

دورکاری در بیشتر موارد، استخدام نیروی انسانی و درنتیجه هزینه های پرسنلی را کاهش می دهد. همچنین میزان بالای هزینه های مربوط به امور جاری کارکنان(بودجه و هزینه های پرسنلی) را به نحو چشمگیری کاهش می دهد.

زمانی که ناگزیر در رفت و آمد روزانه به محل کار تلف می شود، حالا می تواند برای نگهداری از فرزندان و والدین پیر و ...  سپری شود.

افزایش بهره وری و رضایت شغلی بدلیل افزایش کارآیی کارمند

تجارب کشورهایی که نظام دورکاری را اجرا کرده اند، نشان می دهد که دورکاری، بهره وری درسازمان ها را تا40 درصد افزایش داده است

کارمندان دورکار سـاعات بیشتر و طولانی­تری را صرف انجام وظایف خود می­کنند چون هم برای کارمندان دورکار و هم برای سازمان ها ، در مصرف هزینه ها و زمان رفت وآمد صرفه جویی زیادی صورت می گیرد.

مشکلات ایاب و ذهاب اثر بسیار منفی بر روی راندمان کاری دارد و  اجرای طرح دورکاری موجب خواهد شد که از استرس ها و بسیاری از مشغولیت های فکری کارمندان کاسته و شرایط مناسب جهت انجام کار در محیطی آرام و امن برای آنها فراهم شود که نهایتا موجب افزایش راندمان و کارآیی کارمند خواهد شد.

قدرت سازمان ها در انتخاب بهینه نیروی کار افزایش می یابد.

شلوغی بیش از حد محل های کار کاهش می یابد.

نیاز به ساختمان های بزرگ و ادارات عریض و طویل ، پارکینگ و... کاهش می یابد.

غیبت کارکنان کاهش می یابد

غیبت کارکنان بطور محسوس کاهش خواهد یافت . چرا که برای آنـها ، ساعات کاری تمام طول شبانه روز بوده است و میتوانستند وقت خود را به گونه ای تنظیم کنند که نهایتاً «کارمحوله» انجام شود .

تسهیل در انجام اموری که باید به صورت محرمانه انجام گیرند.

دورکاری موجب احیاء خلاقیت کارمندان می شود.

احساس مسئولیت کارمندان در صورت اجرای طرح دورکاری بیشتر خواهد شد . 

امکان تقسیم بار خانواده بر دوش همه اعضا است  و البته این موضوع نیز نیازمند فرهنگ سازی  است .

کار از راه دور محدودیتهای زمانی و مکانی را از سر راه بر می دارد. کارمند دور کار می تواند هم امورات محوله را انجام دهد و در بهترین و خوش آب و هوا ترین مناطق زندگی کند از حاشیه شهرها تا مناطق ییلاقی کوهستانها.

گسترش حق انتخاب شغل و کار. کارمند هر شرکت یا سازمانی که دوست دارید باشید، دیگر جا و مکان ملیتش فرق نمی کند.

بکارگیری کارکنان با محدودیت ها و مشکلات خاص فیزیکی (معلولین و ...)

با دورکاری برای کسانی که ناتوانی یا بیماری خاصی جسمی و روحی دارند ، موقعیت کاری، آموزش و ارتباطات اجتماعی فراهم می شود. این گونه افراد در منزل با سرپرستی پدر، مادر، سرپرست، پرستار و... از عهده انجام کار و وظایف بر می آیند.

شایسته سالاری و عدالت اجتماعی

قدرت انتخاب سازمان ها برای انتخاب بهینه نیروی کار مورد نیازشان زیاد می شود زیرا تا دیروز سازمان ها ناگزیر بودند کار را به یکی از متخصصان همان شهر (یا منطقه جغرافیایی) بسپارند اما امروز می توانند کار را به طریق از راه دور به هر متخصصی که توانایی ها و قابلیت های بیشتری دارد بسپارند که این همان شایسته سالاری است. به این ترتیب موقعیت های کاری یکسانی نیز برای همه جدای از محل و موقعیتشان به وجود می آید که این راستا عدالت اجتماعی است.

کاهش رشد جمعیت شهر های بزرگ

از هجوم نیروی کار به شهرهای بزرگ برای دستیابی به موقعیت های کاری بهتر کاسته می شود.

تقویت انگیزه :

دورکاری، موجب تقویت روحیه اعتماد به نفس و خود اطمینانی کارکنان می شود ، زیرا، دورکاران در ایام دورکاری به طور نسبتا مستقل کار می کنند. به علاوه، دورکاران تمایل دارند به اعتماد مدیر یا کارفرمای خود در محول نمودن کار مستقل(دورکاری) به آنان، پاسخ مثبت دهند.

کاهش ترافیک های درون شهری و مشکلات ناشی از آن مثل آلودگی هوا و محیط زیست.

کاهش نیاز به راه سازی و گسترش بزرگراه ها

ایجاد فرصتی مناسب برای اشتغال زنان

در بسیاری از خانواده ها بخصوص در خانواده های ایرانی کار زن در خارج از خانه به دلایل مختلف امکان پذیر نیست. بدین ترتیب ،کار از راه دور فرصت مناسبی را برای اشتغال زنان فراهم می کند0

انعطاف پذیری

نظام دورکاری، سبکی از انجام کار با انعطاف پذیری بالا می باشد  چون ساعات انجام کار کارکنان منحصر و محدود به اوقات اداری نخواهد شد. دورکاری اجازه می دهد تا کارکنان برای انجام حجم معینی از کار، بدون نیاز به اوقات کاری محدود و تردد فراوان به سازمان از عهده انجام آن برآیند. دورکاری، به کارکنان فرصت می دهد که برای انجام کاردر خانه یا هرمحل دیگر، با برنامه ریزی شخصی، آزادی عمل داشته باشند. همچنین دورکاری به کارکنانی که در اوقات کار و حرفه تمایل به استراحت دارند، فرصت می دهد برای نیل به این خواسته به کار توام با استراحت (دورکاری) اشتغال ورزند. همانند مورد بالا، برای کارکنان زن که نیاز به استراحت بیشتری دارند و تمایل به گرفتن مرخصی زایمان دارند، دورکاری فرصت مناسبی می باشد.

کاهش قیمت زمین ، ساختمان یا اجاره محل

کاهش اختلال در زندگی

نظام دورکاری، یک نظام موثر برای ایجاد انعطاف در زندگی کارکنان است. در این نظام، کارکردن در قالب معین برای امور زندگی، شغل سازمانی و مشاغل دیگر را مهیا می کند

ایجاد تعادل درکار و زندگی خانوادگی

اگرچه قرار است در نظام دورکاری، کارکنان دورکار ساعات بیشتری را صرف کار موثر نمایند، اما، درصورت انجام این هدف، بازهم فرد دورکار می تواند بین کار و زندگی خود تعادل مناسبی برقرار کند. مثلا برای دیدن اقوام و نزدیکان خود برود، خریدهای روزمره خانه را انجام دهد، مسئولیت های بیشتری در خانه برعهده بگیرد، درانجام امور خانوادگی مشارکت بیشتری داشته باشد و...

کاهش حجم ترافیک

کاهش رفت و آمد دورکارها آن هم در ساعات پر رفت و آمـد میتواند موجب تسهیل و راحتی جریان ترافیک و نهایتاً پاکیزگی محیط زیست و هوا شود .

رهایی از بیکاری پنهان 

دورکاری می تواند کارکنان فعال را از بیکاری های پنهانی که در هنگام کار در محل سازمان گریبان آنان را گرفته است، رهایی بخشد و به جای آن، از فرصت های اشتغالی که درهر نقطه از کشور خود یا حتی جهان خواهند یافت، بهره مند شوند. 

مشکلات سیستم دورکاری:

دورکاری در کنار مزایاهایی که دارد یک سری تبعات هم دارد که البته به اندازه کافی خیلی ها روی مزایای آن بحث کرده اند، اما آن چیزی که به چشم نمی آید بحث روی معایب و مشکلات این سیستم کاری است که در ذیل فهرست وار به تعدادی از این مشکلات اشاره می شود:

عدم آشنایی مدیران با مزایا و کاربردهای دور کاری

عدم وجود دوره های آموزشی با موضوع دورکاری و دیگر موضوعات مربوطه  

عدم آشنایی مدیران با سیستم های نوین اطلاعاتی و ارتباطاتی و موضوعات  ict

بی ثباتی و نامطمئن بودن و کمبود شبکه های ارتباطی اینترنتی،  آی.تی، سیستم های الکترونیکی و نرم افزارهای لازم

هزینه بالای بهره برداری از خطوط ارتباطی و اطلاعاتی

هزینه نسبتا بالای نصب تجهیزات سخت افزاری

ناکارایی و دانش اندک کارکنان بخش it

ضعف زبان خارجی اکثر افراد

نبود ضوابط و مقررات شفاف و روشن برای سیستم دورکاری 

در طرح دورکاری کارمند دورکار وسایلی که در دستگاه با آن کار می‌کند را باید به خانه ببرد که این موضوع نیز به نوبه خود مشکلات قانونی دارد

عدم امکان دورکاری برای برخی از پستهای سازمانی

موارد قانونی در نحوه پرداخت اضافه کاری ، مزایای بیشتر افراد دورکار و رهایی از قید و بندهای اداری و نحوه استفاده از مرخصی ها توسط دورکار

یکی دیگر از نقاط منفی این سیستم نبود نظارت است. یعنی ما سازو کارهای لازم را برای نظارت بر کار کارمند دور کار نداریم. نحوه نظارت بر کار مقداری مشکل است. هر چند در بحث دورکاری سیستم پاداش و تشویق و تنبیه بر اساس میزان کاری است که فرد ارائه می دهد ولی کیفیت کار یکی از مهمترین بحث هایی است که در نظر می گیرند. البته موضوعات دیگر که لازم است برعملکرد کارمند نظارت های سازمانی و درون سازمانی وجود داشته باشد در دورکاری خیلی انجام نمی شود.

از نقاط منفی دیگر این سیستم که خیلی مطرح می شود این است که کارمندان جای دیگری کار دیگری را می پذیرند و همزمان با کار اداره مطبوع شان کار آنجا را هم با یک قیمت پایین تر انجام می دهند و در نهایت به بازار اشتغال لطمه می زنند .

نکته مهم دیگر بحث امنیت اطلاعات است. به هر حال اگر در شبکه های اینترنتی اطلاعاتی باشد که به نوعی محرمانه یا گران قیمت باشد و قرار باشد این اطلاعات در شبکه اینترنتی قرار بگیرد، آسیبی به این اطلاعات وارد می شود زیرا احتمال فاش شدن این اطلاعات انگیزه ای برای شیطنت ها می شود.


یکشنبه 90 بهمن 2 , ساعت 2:8 عصر

1-اگر برای انجام کاری بیرون می روید به همکارانتان پیشنهاد کنید کارهای کوچک آنها نظیر آوردن ناهار، خرید تمبر یا آوردن لوازم اداری مورد نیاز را برایشان انجام دهید.
2-هیچ وقت در اداره از کسی پول قرض نکنید.
3-در پایان روز میز کار خود را مرتب کنید.
4-از گل ها و گیاهان دفتر کارتان مراقبت کنید.
5- هنگام استفاده از سرویس های بهداشتی وسواس به خرج دهید.
6-در اداره با کسی تماس شخصی نگیرید. اگر هم لازم شد، باید مکالمه کوتاه باشد.
7-اتاق کار خود را تبدیل به آرایشگاه نکنید! آرایش، شانه زدن مو و گرفتن ناخن را در دستشویی انجام دهید.
8-در اداره آدامس نجوید.
9- سر میزکارتان غذا نخورید.
10-اگر بیکار شدید برای گپ زدن به سراغ همکاران دیگر نروید. شاید او در آن لحظه احتیاج به تمرکز فکر داشته باشد. به علاوه، شما باید از هر وقت آزادی برای افزایش دانش اداری خود استفاده کنید.
11-حتی اگر کاری نداشتید، پشت میز خود روزنامه و مجله نخوانید. این کار تصویر فردی تنبل را از شما در ذهن دیگران حک می کند.
12-میز خود را از عکس های شخصی انباشته نکنید.
13-هرگز روی صندلی لم ندهید و پاهایتان را روی میزتان نگذارید.
14-در گفتگوهای همکاران،هیچ وقت از موضع خاصی طرفداری نکنید.خود را از این مباحث دور نگه دارید.
15-همیشه با همه،یک رو و صادق باشید.
16-وقتی قرار است در جایی باشید، سعی کنید به موقع در آن جا حضور داشته باشید و تا پایان وقت اداری هم بمانید.
17-سعی کنید برای دیگران قابل اعتماد و قابل اتکاء باشید. اگر می گویید که کاری را انجام دهید پس انجام دهید. دیگران روی شما حساب می کنند.
18-به حداکثر زمانی که برای کار به شما داده شده توجه کنید.
19-در کار گروهی فعال باشید.محل کار باید مملو از روحیه کار گروهی باشد.
20-تاحدممکن جزئیات زندگی خصوصی خودرادرمحل کارمطرح نکنید.البته مسلمست که این کارهمیشه مقدورنیست ولی حتی الامکان طرح این مسائل را به حداقل برسانید.
21-با همه منصف باشید. با همه به طور یکسان و بدون توجه به جنسیت، مذهب، نژاد یا شخصیت رفتار کنید.

22-نسبت به همه مؤدب باشید.

23-به حریم خصوصی دیگران احترام گذاشته نامه های همکار خود را نخوانید و در وسائل میزش تجسس نکنید.
24-انتقاد همکاران را با روی گشاده بپذیرید. آن را به منزله غرض شخصی در نظر نگیرید و سعی کنید عملکردتان را بهبود ببخشید.


یکشنبه 90 بهمن 2 , ساعت 2:6 عصر

1. برنامه‌ ریزی داشته باشید؛اینکار باعث می‌شود بتوانید استفاده بهتری از زمان کنید. برای انجام این برنامه ‌ریزی روزانه، روزتان را 15 دقیقه زودتر شرع کنید. 3-1 کار اصلی که آن روز باید انجام دهید را یادداشت کنید. و مهمتر اینکه، هدف تعیین کنید و برای رسیدن به آن قدم بردارید.

2. کامپیوترتان را خاموش کنید. "چی؟ همه کارم با کامپیوتر است!" سعی کنید کامپیوترتان را فقط در زمانی که به آن برای کار نیاز دارید روشن نگه دارید. استراحت دادن چشم‌هایتان باعث می‌شود انرژی بیشتری برای کار کردن پیدا کنید. حتی اگر موقعی که برای جواب دادن به یک ایمیل فکر می‌کنید، چشمانتان را ببندید هم می‌تواند کمکتان کند.

3. اول کار ایمیلتان را چک نکنید.

4. استراحت‌های کوتاه داشته باشید. این یک واقعیت است که استراحت‌های کوتاه بین کار بازده کاری شما را بالا می‌برد.

5. از روزهای تعطیل بیشترین استفاده را ببرید.از آن برای مطالعه، نوشتن، تفکر خلاق، پروژه ‌های خلاقانه، گوش دادن به کتاب‌های صوتی یا حتی نویسندگی استفاده کنید. اگر از این زمانتان لذت ببرید، شادی ناشی از آن وارد ساعت کارتان هم می‌شود.

6. کارهای غیرضروری را کنار بگذارید.

7.حتماً بین فعالیت‌ها و قرارملاقات‌ هایتان وقت کافی بگذارید تا بتوانید همیشه سر موقع سر قرار حاضر شوید.

8. دیدگاهی مثبت، شاد، شوخ ‌طبعانه، توام با قدرشناسی و مهربانی داشته باشید. کارآمد بودن در محل‌کار به این معنی نیست که باید همیشه جدی باشید. لبخند زدن به این معنی نیست که کارتان را درست انجام نمی‌دهید. شاد بودن و اشتیاق داشتن به این معنی نیست که حس رقابت ندارید. مثبت بودن به این معنی نیست که چشمتان را به روی مشکلات بسته ‌اید. باید از زمانی که در محل ‌کار هستید لذت ببرید. کسانی را پیدا کنید که این ویژگی‌ها را داشته باشند تا بتوانند آن را به شما هم منتقل کنند. این روحیه مسری است.

9. به همکاران منفیتان هم محبت کنید. کسانیکه منفی هستند به یک دلیلی آنطور شده ‌اند. ممکن است مشکلاتی داشته باشند که شما چیزی از آن نمی‌دانید. سعی کنید قضاوت نکنید و با آنها مهربانانه رفتار کنید. وقتی با فردی منفی رو به ‌رو می‌شوید، می‌توانید انتخاب کنید که یا تحت تاثیر آن فرد قرار گیرید و یا این شما باشید که روی او تاثیر می‌گذارد. تصمیم با شماست. سعی کنید همیشه مثبت بمانید. به جای اینکه بگویید، "اَه! بازم این! منفی بودنش همیشه روزم رو خراب میکنه!" سعی کنید بگویید، "بیچاره! احتمالاً مشکی داره. امیدوارم اوضاعش بهتر بشه. به جای اینکه منفی بودن اون روی من تاثیر بگذاره سعی می‌کنم یکم دیدگاهش رو مثبت کنم."

10. قدم‌هایتان را بشمارید، مخصوصا در روزهای بد.

11. همه چیز را آسان بگیرید. خستگی، رئیس‌های سرسخت، مشتریان بی ‌ادب، کامپیوترهای کند، هیچکدام را به مشکلاتی لاینحل برای خودتان تبدیل نکنید.

12.زمانی را به مسافرت رفتن اختصاص دهید.

13. وقتی درمورد همه چیز جنگ می‌کنید یا شکایت می‌کنید، تواناییتان برای خواستن چیزهای دیگر از بین می‌رود.

14. نتایجتان را تقسیم کنید. منظور پز دادن نیست، منظورمان این است که برای کارها و تلاشتان اعتبار جلب کنید. نباید ساکت بنشینید و تصور کنید که بقیه می‌فهمند که چه می‌کنید. درمورد موفقیت‌هایتان حرف بزنید و بگذارید بقیه هم در موفقیت با شما شریک شوند.

15. کمک بخواهید.برای جلب همکاری دیگران خجالت نکشید.خلاقانه فکرکنیدکه چطورمی‌توانیددرکناردیگران کارکنیدتانتیجه بزرگتری به دست آورید.

16.با سختی‌های راه رو به ‌رو شوید. اگر کار سختی هست که باید انجامش دهید، دست ‌دست نکنید.

17.زمان بیشتری طلب کنید. اگر سوالی از شما پرسیده شد که تعجب کردید یا سردرگم شدید، تصور نکنید که باید همان موقع جواب بدهید. از طرف مقابل زمان بخواهید تا روی آن فکر کنید و برای پاسخ دادن کمی تحقیق کنید. اینکار باعث می‌شود از دادن جوابی که ممکن است باعث پشیمانیتان شود خلاص شوید.

18.عادت‌های منفی را کنار بگذارید.

19.از انتقادات درس بگیرید. هیچوقت بلافاصله انتقاد دیگران را رد نکنید،

20.یادگیری و پیشرفت.همیشه به دنبال فرصت‌هایی برای یاد گرفتن چیزهای تازه و ارتقاء مهارت‌هایتان باشید. به دنبال سمینارها و تمرینات و آموزش های جدید باشید.

21. تفکر خلاق.


جمعه 90 دی 30 , ساعت 4:28 عصر
هر فرد در طول حیات خود ممکن است بارها توسط دیگران مورد ارزیابی قرار گیرد. برخی از این ارزشیابی ها دارای جنبه های تشویقی و برخی دیگر منتقدانه است. انتقاد از دیگران در صورتیکه هوشمندانه انجام گیرد، آثار بسیار مفیدی خواهد داشت، درغیر این صورت ممکن است با واکنش های منفی مختلفی مواجه شود. این رفتار، هنری است که باید آموخت و بدون آگاهی از روش کاربرد آن، زیان بار خواهد بود. انتقاد درست، آن است که ضمن تاکید بر نقاط قوت به نقاط ضعف فرد نیز اشاره کند و با ارایه راهکارهای مناسب برای رفع آن سخن به میان آورد.
پذیرش انتقاد از دیگران بین طبقات مختلف متفاوت است. برای مثال در بیشتر مواقع انتقاد از سوی افراد خانواده قابلیت پذیرش بیشتری در مقایسه با سایرین دارد. به طور معمول ما در برابر قضاوت افراد بیگانه آسیب پذیری بیشتری داریم. برخی از انواع انتقاد عبارتند از:

1) انتقاد سازنده:

این روش در بسیاری موارد می تواند جنبه ای سازنده و مثبت داشته باشد. اگر لحن انتقادکننده دوستانه باشد بیشتر موثر واقع شده و شنونده بدون آنکه مورد حمله قرار گیرد از معایب خود مطلع می شود. بی تردید برای هیچکس خوشایند نیست که بشنود «بد غذا می خورید» و یا «در لباس پوشیدن بدسلیقه هستید.» برای آنکه انتقاد سازنده و موثر باشد منتقد باید مواردی را رعایت کرده و پرسش هایی را مطرح کند که هر یک از آنها در رساندن وی به هدف خود نقش مثبتی ایفا کند. این سئوالات می بایست محتوای اطلاعاتی را که لازم است مبادله شوند در برگیرد. همانگونه که گفتن و چگونه گفتن ارتباط نزدیکی با هم دارند، محتوا و شیوه انتقاد نیز برهم تاثیر گذارند. در تعیین محتوای یک انتقاد باید ابتدا از خود پرسید که از چه رفتاری می خواهیم انتقاد کنیم؟ این روش می تواند بسیار مفید واقع شود، زیرا از بکار بردن جملات کلی و کلمات پوچ و آزاردهنده ای چون «همیشه همین کار را می کنی»، «هیچ وقت به موقع نمی آیی» و جملاتی از این قبیل جلوگیری می شود. هنگامی که انتقاد از رفتار خاصی را با قاطعیت و به طور دقیق مطرح می کنیم، برای انتقاد شونده این امکان را فراهم می سازیم که منظور ما را به درستی درک کند. انتقادی که متوجه رفتار خاصی باشد می تواند منجر به گفتگویی دوجانبه شود تا اینکه به بحثی مبدل شود که حدود آن مشخص نیست.

2) انتقاد غیرمستقیم:

انتقاد می تواند به صورت غیرمستقیم بیان شود. برای مثال اگر طرف مقابل شما خصوصیت بدی داشته باشد، در خلال گفتگو به او بگویید: «به نظر شما آدمهایی که دارای این خصوصیت اخلاقی هستند، غیرقابل تحمل نیستند؟» این شیوه انتقاد باعث می شود که یک حس هوشیاری در وی بیدار شود و وی متوجه شود که دارای چنین مشکلی است. حتما این مثل را شنیده اید که می گوید به در می گویند تا دیوار بشنود. این یک مثال متداول در فرهنگ ما برای ابراز همین موضوع است.

3) انتقاد همراه با تعریف و تمجید:

در این روش ابتدا می توان به تعریف و تمجید ویژگی های ارزشمند فردی که مورد انتقاد است پرداخت. برای مثال «تو دختر خیلی باهوشی هستی.» پس از کاربرد یک مقدمه مناسب نظر انتقادی خود را بیان و سعی کنید آن را در پوششی از سخنان خوب و دلپذیر قرار دهید. البته منظور شما اصلا تملق گویی نیست بلکه نخست خصوصیات خوب او را گوشزد کرده و بعد انتقاد خود را ابراز داشته اید.

4) انتقاد تهاجمی و صریح:

رک بودن نشانه صراحت و صداقت است ولی همیشه برای مخاطب خوش آیند نیست، بخصوص اگر خیلی ناپخته بیان شود. این نوع انتقاد نه تنها هیچ نوع سازندگی در برندارد بلکه شنونده را هم در موضع تدافعی قرار می دهد. بهتر است که انتقاد با بکارگیری یک سیاست درست انجام شود.

5) محکوم کردن:

گاهی به جای انتقاد همراه با راهنمایی، انتقادکننده مخاطب را در یک دادگاه یک طرفه محاکمه و محکوم می کند. او به خود این حق را می دهد که در مورد دیگران اظهارنظر کرده و الگوی فکری خود را به وی تحمیل کند. اینگونه برخوردها نه تنها سازنده نیست، بلکه بسیار نامناسب است.

6) انتقاد دیرتر از موعد:

اینگونه انتقادات، زمانی صورت می گیرد که هیچ کمکی به رفع مشکل نمی کند. به عبارت دیگر زمان برای جلوگیری از خطا وجود ندارد. بر هیچ کس پوشیده نیست که انتقاد در چنین زمانی برای جلوگیری از تکرار اشتباه بوده و اگر تشخیص داده شود که تاثیری در آینده نخواهد داشت، بهتر است هیچگاه ابراز نشود.

? شیوه درست انتقاد کردن

رعایت نکات زیر می تواند در زمان انتقاد بسیار یاری دهنده باشد:
? آیا رفتار مورد انتقاد را می توان تغییرداد؟
? آیا شخص مورد انتقاد قرار گرفته علاقه مند به شنیدن آن است؟
? احتمال قبولی طرف انتقاد شونده چقدر است؟
? از انتقاد شونده سئوال کنید; آیا منظور شما را درک کرده است؟
? به فرد انتقاد شونده تفهیم کنید که انتقادتان بازتاب ساده عقیده شماست.
? از انتقاد تحکم آمیز دوری کنید، زیرا اینگونه انتقادها بلافاصله فرد را در موضع دفاعی قرار می دهد.
? سعی کنید انتقاد را به صورت نگرش شخصی خود به موضوع بیان کنید و کوشش کنید او را به شیوه نگرش خود کنجکاو کنید.
? موضوع را طولانی و انتقاد را به سخنرانی تبدیل نکنید زیرا شنونده را خسته و بی حوصله می کند.
? انتقاد را در زمان و مکان مناسب ابراز کنید نه در لحظه ای که طرف مقابل آمادگی شنیدن آن را ندارد. اول صبر کنید تا مخاطب در آرامش و خونسردی قرار گیرد تا ایرادی که از او می گیرید موثر واقع شود.
? با توجه به سطح دانش مخاطب انتقاد را بیان کرده تا برای مخاطب قابل درک باشد. نمی توان از یک روش برای تمامی افراد استفاده کرد.
? وقتی انتقاد می کنید کوشش کنید بدون سو»نیت بوده و فقط به منظور کمک و راهنمایی باشد.
? با مشکلات و احساسات فرد مقابل همدلی کنید.
? بهتر است انتقاد حضوری و بدون واسطه باشد و از انتقاد کردن غیرمستقیم بپرهیزید.
? برای حفظ آبروی اشخاص، از انتقاد و نصیحت کردن فرد در حضور دیگران خودداری کنید.
? چنانچه بخواهید انتقاد شما با واکنش مثبت و سازنده ای همراه باشد، باید نشان دهید نه تنها به آنچه گفته اید متعهد هستید بلکه به رفتار فرد در مقابل انتقاد خودتان نیز ارج می نهید. هرگز در انتقاد، طرف مقابل را با کسی مقایسه نکنید. مقایسه کردن باعث دلگیری مخاطب شده و ممکن است با واکنش های بسیار نامناسبی مواجه شوید. اگر شخصیت و احترام مخاطب در نظر گرفته نشود نه تنها انتقاد موثر واقع نمی شود بلکه می تواند به قطع رابطه منجر شود. انتقاداتی به نتیجه می رسند که بسیار با دقت و هوشمندانه مطرح شوند و مخاطب بدون آنکه آزرده خاطرشود از معایب خود آگاه شود. هیچگاه در انتقاد از دیگران تصور نکنید که آنچه نظر شماست حتما صحیح بوده و می بایستی شنونده بدون چون و چرا آن را بپذیرد.

? انتقاد از همکاران

رقابت در تمامی سطوح هر سازمانی وجود دارد. یکی از علل آن دستیابی به امتیازات بیشتر در مقایسه با همکاران دیگر است. این امتیازات به صورت های گرفتن پاداش، ارتقای شغلی و...می باشد. به طور کلی هر فردی با سه سطح در یک سازمان ارتباط دارد: سطوح زیردست، همکاران هم ردیف و همکاران سطوح بالاتر. آنچه بسیار حائز اهمیت است آنست که بدانیم در هر سطحی چگونه انتقادات خود را بیان کنیم. اگر بخواهیم از یک روش برای انتقاد از افراد مختلف استفاده کنیم، یک اشتباه بزرگ مرتکب شده ایم و چنین شیوه ای دارای نتایجی بسیار ناگوار است. در بسیاری از سازمان ها دیده شده افرادی که به طور کلی از دیگران به ویژه از افراد مافوق خود انتقاد می کنند مورد بی مهری قرار گرفته و در گرفتن امتیازات و رتبه ها همیشه با مشکلات متعددی مواجه می شوند. بررسی روش های انتقاد بسیار پیچیده و دارای نکات فراوانی است. انتقاد صحیح، داروی تلخ ولی مفیدی است که زمانی موثر خواهد بود که به موقع و درست تجویز شود، در غیر این صورت نه تنها باعث بهبودی نمی شود بلکه منجر به تشدید بیماری خواهد شد.

پنج شنبه 90 دی 8 , ساعت 2:5 صبح

بسیاری از شاغلان، کارمندان و کارگران به دلایل اقتصادی و برای کسب درآمد بیشتر و گاه بنا به اقتضائات فنی و مدیریتی، رنج اضافه‌کاری را برخود تحمیل می‌کنند.

از رنج آشکار اضافه‌کاری که بگذریم، اضافه‌کاری دائمی و طولانی طیفی از آسیب‌های جسمی و روانی را برای شاغلان در پی دارد.

میزان و تاثیر این آسیب‌ها به نوع کار و شرایط بدنی و روانی فرد بستگی دارد و به نظر می‌رسد اضافه‌کاری مقطعی یا به صورت یک تا دو ساعت در روز مشکلی ایجاد نکند.

با این حال نتیجه یک تحقیق نشان می‌دهد احتمال بروز عوارض قلبی و عروقی در افرادی که روزانه سه تا چهار ساعت اضافه‌کاری می‌کنند و ساعات کار روزانه آنان به ده تا دوازده ساعت می‌رسد، تا شصت درصد بیشتر از هم‌کاران‌شان است.

در این حوزه تحقیقات مفصلی صورت گرفته است که اغلب آنها از عوارض مستقیم و غیرمستقیم اضافه‌کاری بر سلامت شاغلان حکایت دارد.

مصائب اضافه‌کاری

اضافه‌کاری فرصت کمتری برای آسایش، در کنار خانواده‌بودن، فراغت و تفریح، لذت‌بردن از امور دلخواه و ارتباطات با دیگران باقی می‌گذارد.

مشاغل مختلف اغلب با خستگی و حتی استرس و فشار روانی همراه هستند و شاغلان باید پس از فراغت از کار فرصتی برای تخلیه روانی داشته باشند.

اضافه‌کاری طولانی این خستگی جسمی و روانی را تشدید می‌کند و در مقابل فرصتی ناکافی برای رفع آن باقی می‌گذارد. خستگی ذهنی و درونی، همراه کاهش ارتباطات و استرس ناشی از کمبود وقت برای امور ضروری، احتمال بروز برخی بیماری‌های روانی، اضطراب، افسردگی و درخودماندگی را بالا می‌برد.

از نظر جسمی نیز اختصاص ساعات طولانی به امور شغلی، بی‌دردسر نیست. پشت میزنشینان به دلیل کم‌تحرکی و ثابت‌ماندن به مدت طولانی، مستعد ابتلا به یبوست، امراض گوارشی، اختلال در گردش خون و درد مفاصل هستند.

ادامه مطلب...

   1   2      >

لیست کل یادداشت های این وبلاگ